زیگ زاگ های ذهنی یک خبرنگار

گور بابای این لحظه های تلخ و سخت. چی فکر کردی؟ چی انتظار داری ؟ انتظار داری شق القمر بشه و اون عکاس رو ببوسن و ازش عذر خواهی کنن و بذارنش روی سرشون؟ نه بابا. کجای کاری . می دونی ما لعنتیا به خودمون رحم نکردیم و نمی کنیم از دیگران چه انتظاری داری ؟ با خنجر از پشت همدیگرو تیکه تیکه کردیم حالا باید بشینیم و ببینیم که چطوری جسد هامونو زیرپاشون له می کنن ...

فکر می کنی فردا کیا واکنش نشون بدن؟ شرکت نمایشگاه یا استانداری یا ارشاد؟ می دونی، برام قابله حدسه که هرکدوم از بچه ها چه واکنشی نشون می دن و اون سردبیرا و مدیر مسئولا هم چی می گن. اما می دونی فردا چی می شه، نهایتن اون آدم گنده های استان، می گن پیگیری می کنیم. همین . بعد می گن گوره بابای اون عکاس. می خواست عکس نگیره. می خواست نره نمایشگاه. می خواست عکاس نشه ...

این تازه اوله کاره دختر ... ناراحت نباش.

پ.ن: جوابی به نوشته الهام عزیزم.

الهام شهیدان امروز نوشته بود: " توهین وضرب وشتم یکی از عکاسان برگزیده اصفهان در نمایشگاه فرش اصفهان به علت عکس گرفتن از یکی از غرفه ها ... تا کی به خبرنگار وعکاس بی احترامی میشه و سکوت میکنیم؟"