جنایت های ماندگار
فاجعه ای با ۱۳۳ درصد رشد
تحليل حادثه خميني شهر اصفهان، در صلاحيت هيچ جايگاه ويژهاي نيست زيرا چه كسي به تنهايي ميتواند ادعا كند ابعاد جامعه شناختي، روان شناسانه، عوامل اقتصادي، امنيت اجتماعي، فرهنگ تربيتي، مذهب، خاستگاه اجتماعي، گذشته افراد و حتي بافت ويژه منطقه در اين اتفاق تاثيرگذار نبوده است؟ كه البته اكثر اين موارد از سوي بسياري مقامات و در واكاوي اين فاجعه مدنظر قرار نگرفت و تنها عواملي مانند حجاب و پوشش مورد بحث قرار داده شد. در فاجعه غيرقابل باور خميني شهر با مجموعه عواملي در هم تنيده روبهرو هستيم كه همين امر نيز پرداختن به موضوع را به مراتب حساستر و پيچيدهتر ميكند.
فاجعه يك شبه اتفاق نميافتد. كمين كردهاي هميشگي است. كوتهبينانه است اگر آن را محدود و مقطعي جلوه دهيم.
فرمانده انتظامي استان اصفهان آنطور كه در سايتهاي خبري آمده است، اعلام كرد آمار تجاوز به عنف در اصفهان تنها و تنها طي يك ماه گذشته 133 درصد رشد داشته است. در اين خصوص ذكر چند نكته ضروري است. اول اينكه آيا عامل همه اين رشد 133 درصدي، عدم رعايت حجاب يا شركت در ميهماني بوده است يا اينكه فاجعه قوت گرفتهتر از اين حرفهاست.
دوم اينكه چرا اين آمار پس از چنين فاجعههايي اعلام ميشود؟ شايد در جواب بگوييم ترس از اختلال در آرامش جامعه و نگران شدن خانوادهها اما رشد بالاي 130درصد طي يك ماه را نميتوان به خاطر بر هم نزدن آرامش مردم پنهان كرد. مردم در اين موارد بايد هوشيار باشند نه آرام! اين آرامش مهلك است.
موضوع بعدي اعلام روايتهاي متفاوت از اين حادثه، در مواردي چون ارايه تعداد نفرات، جزييات حادثه و نظير آن است. همين تناقض در موارد جزيي است كه اذهان عمومي را به سمت اين پرسش ناخواسته و تلخ ميكشاند كه چه واقعيتهاي گفته نشده و خطرناك ديگري در پشت پرده وجود دارد.
سوال بعدي درباره نقش رسانههاست چرا برخي با انتقاد از رسانهها اعلام ميكنند، رسانهها مردم را نترسانند و جامعه را ملتهب نكنند؟ آيا شايعهاي كه دهان به دهان پخش ميشود، ترسناكتر از اطلاعرساني معمول رسانهاي نيست؟ پس چرا آنچه را در بستر رسانه اتفاق ميافتد، به خوبي جهت نميدهيم تا مردم به جاي صدها روايت غيرواقع با يك واقعيت يكسان روبهرو شوند؟ در جريان اين واقعه موضوع تا قطع نخاع يكي از زنان و استفاده از پنجه بوكس توسط مردان نيز پيش رفت و از هيچ شايعهاي دريغ نشد. در حالي كه رسانه بسيار عقبتر از شايعهها بود.
پ.ن: نفیسه قانیان. روزنامه شرق
SAVE 33 POL