قسمتی از گفتگو با دکتر بهمن شعله ور  :

" به عنوان مثال اگر آدمی خیلی  ایمپالسیو  باشد ، به این معنا که هر کاری را که دلش می خواهد بدون فکر انجام می دهد، هیچ وقت نمی تواند مدرک دانشگاهی اش را بگیرد. اگر خیلی  کومپالسیو  باشد، که حالتی درست نقطه مقابل قبلی است و در آن آدم نوعی اجبار دارد و نسبت به همه چیز وسواس دارد ، هیچ وقت نمی تواند شعر بگوید... 

اگر آدم تا حدی کومپالسیو نباشد ، نه می تواند دکترای طب بگیرد ، نه دکترای فلسفه و نه هیچ دکترای دیگر و نه می تواند یک کار بزرگ انجام دهد.

اما اگر تا حدی ایمپالسیو نباشد نمی تواند هیچ کار به اصطلاح عامیانه  عشقی  انجام بدهد.عاشق هم نمی تواند بشود. چون عشق ، حد اعلای ایمپالسیو بودن است.شعر خوب هم نمی تواند بگوید.

خود من دوبار دانشکده طب را رها کردم و دوبار آنرا در دو دانشگاه مختلف و در دو کشور خواندم و تمام کردم. دوره دکترای ادبیات و فلسفه را هم دوبار ول کردم ولی بالاخره تمام کردم. ... "


پ.ن )  روزنامه اعتماد ، شماره 1582 ،15 دی ماه 1386