زیگ زاگ های ذهنی یک خبرنگار

پست یک پست تکراری

zigzag24 — Thu, 05 Nov 2009 13:03:18 GMT

آموزش انتقاد گریزی در بستر داستان های کودکانه

یکی بود اون یکی هم بود به جای یکی بود یکی نبود

قصه های کودکی هنوز هم در ذهن های خسته از روزمرگی هامان جا خوش کرده است.با نگاهی به دور دستهای ذهن،مادری با صدای مهربان می گوید یکی بود یکی نبود و من بر خود می لرزم از این همه تک خواهی حتی در دنیای قصه کودکانمان.

آتشفشان های عظیم در دل کوه های غول آسا گاهی برای سال های متمادی خروجیشان دود خاکستری رنگ و آغشته به گوگرد است،گاه سطحی ترین واکنش های افراد در موقعیت های گوناگون می تواند ناشی از درونی ملتهب و افکاری پریشان باشد،آنگاه که آنتونی گیدنز در کتاب "جامعه شناسی " با بررسی آوایی همچون "آه" به ما می فهماند که بررسی چنین آواهایی نیز می تواند دریچه ورودی به دنیایی باشد که ما با ظاهری خونسرد آن را پنهان کرده و سعی می کنیم تا مشکلات بیشمارمان را به باد فراموشی می سپاریم.

یکی بود یکی نبود، تکرار هر شبه این جمله در ابتدای داستان های کودکی که با خیال آسوده و فراغ بال سر بر بالین می گذاشتیم شاید اموزه ای بود برای آنکه فردا در مهدکودک و یا دبستان در مقابل هرکسی که حرفی جز حرف ما می زد بایستیم و همچون داستان حسن کچل به حرف های خیر خواهانه اطرافیان گوش ندهیم و به راه انتخابی خود برویم گرچه همیشه در پایان داستان می فهمیدیم که راه شخصیت های قصه ها اشتباه بوده اما صد افسوس که همیشه در پایان داستان خواب بودیم ...

فریاد 13 آبان

zigzag24 — Tue, 03 Nov 2009 16:40:18 GMT

... فریاد
بوی دلهره دارد
بوی مسخره ی لجن...

بهارِ دوباره ی پاییز،
آشوبِ گرمِ آسفالت های خرداد،
یک تنِ خاکستریِ خلص،
شمارشِ نعشِ جا پاهای لگد کوب،
تو گوشم فریاد
بوی دلهره دارد
زرد و زرد و زرد مژه هام
رگبارِ اشک های نقره
روی چاک چاکِ باروت
پیرهن
نوش نوشِ خلاص
تو گوشم فریاد
بوی مسخره ی لجن میده ...

از بلاگ احسان صفاپور

نقد فیلم

zigzag24 — Thu, 29 Oct 2009 06:58:18 GMT

بوكسوری كه از دست دنیا شكار بود

... این بود كه خداحافظی كردیم و تا وقتی تاكسی گرفت و رفت، نگاهش كردم. اما همه‌ا‌ش توی فكر آن صحنه‌ای از فیلم بودم كه، بعد یك بُردِ چند ثانیه‌ای دیگر، ایستوود می‌رود توی رختكن پیش سوانك كه نشسته روی یك نیمكت فلزی و دارد بانداژ انگشت‌هایش را باز می‌كند كه تازه همین یكی‌دو دقیقه‌ پیش آن را بسته بوده تا انگشت‌هایش كه عرق می‌كنند، روی هم نلغزند و اثرشان روی فك حریف كمتر نشود.

می‌نشیند كنار سوانك و بهش می‌گوید این چه وضع‌اش است؟ چرا یك‌كم با بوكسورهای حریف‌اش بازی نمی‌كند و بهشان مهلت نمی‌دهد كه خودی نشان بدهند؟ همان اول و هنوز هیچ‌چی نشده، طوری می‌كوبد توی دهان‌شان كه پخش زمین می‌شوند.

كه حتی به فرض، اگر بهشان فرجه هم بدهند و تا صد هم بشمرند، باز هم نمی‌توانند بلند شوند و روی پایشان بایستند و تا خانه هم كه می‌رسند، تشخیص این كه كی هستند یا كجا هستند، برایشان دشوار است و تا حتی دائمِ‌خدا از خودشان یا كسی كه دور و برشان می‌پلكد می‌پرسند چرا آنها را روی تخت بستری كرده‌اند؟ مگر نباید الان توی رینگ باشند و با این دخترك دیوانه كه رحم و روز حالیش نیست، مسابقه بدهند؟! اما نمی‌دانند كه فكشان از جا دررفته و برای همین است كه هیچ‌كس متوجه نمی‌شود آنها چه می‌گویند و برای همین است كه هیچ‌كس بهشان جوابی هم نمی‌دهد. فقط طوری نگاهشان می‌كنند كه آدم به یك لیوان چای فراموش شده كه سرد شده و از دهن افتاده نگاه می‌كند.

كه سوانك ازش می‌پرسد: «چطور مگه. اشكالش كجاس»؟

كه ایستوود بهش می‌گوید، اشكالش این‌جا است كه بعدِ یه مدت دیگر كسی باهات مسابقه نمی‌دهد، چون مردم بوكسورهایشان را دوست دارند و برایشان هزینه كرده‌اند. از سر راه نیاورده‌اندشان كه. اما این‌طور كه تو می‌كوبی توی دهانشان و این طور كه تو توی همان چند ثانیه‌ اول ناك‌آوتشان می‌كنی، تحقیر می‌شوند.

این است كه بد نیست اگر یك‌كم بهشان مهلت بدهی و بگذاری حالا یك چند راندی مسابقه طول بكشد. می‌دانم خسته‌كننده است. می‌دانم حوصله‌ات سرمی‌رود. اما این قاعده‌ این دنیا است كه اگر یكی بهش بی‌توجهی كند یا بخواهد نادیده‌اش بگیرد؛ می‌گذاردش زیر پا و بدجوری له‌اش می‌كند. پس فقط یك چند درجه‌ای از بقیه بهتر به نظر برس، نه خیلی.

اما سوانك كه خیلی از دست دنیا شكار بود .چون بدون این كه این قاعده‌اش را نادیده بگیرد هم دنیا به حد كافی له‌اش كرده بود و سر ناسازگاری باهاش داشت. بهش گفت نمی‌تواند به چیزی تظاهر كند كه نیست، یعنی نمی‌تواند در حالی كه خیلی بهتر از بقیه است، خودش را یك‌طوری جا بزند كه فقط چند درجه‌ای از بقیه بهتر به نظر برسد.

این است كه خیالش هم نیست دنیا چه بلایی سرش در بیاورد. باز هم كه برود توی رینگ، اگر بتواند، توی همان چند ثانیه‌ اول، كلك این شارلاتان‌‌های بی‌پدرومادری را كه حق‌شان نیست آن جایی باشند كه الان هستند و فقط با بند و بست خودشان را كشانده‌اند آن بالا خواهد كند و فك‌شان را پایین خواهد آورد.

فرهاد جعفری . شهروند امروز . شماره ۴۹

بی توجهی به پیشروی آنفولانزا در مدارس اصفهان

zigzag24 — Tue, 27 Oct 2009 12:11:18 GMT

آمارها كمكي به بهبودي وضعیت آنفلونزای نوع A نمي‌كنند

درحالی که در کشورهای پیشرفته، شفاف سازی در روند گسترش بیماری های اپیدمی را یکی از راه های کاهش شیوع این بیماری می دانند، معاون بهداشتي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان با خودداري از اعلام هرگونه آمار مبتلایان به بيماري آنفلوانزاي نوع A معتقد است که دادن آمار كمكي به بهبودي وضع اين بيماري نمي‌كند اما مسئولان و كارشناسان بهداشتي استان به دنبال پيشگيري از اين بيماري هستند.

در حالی که در طی هفته گذشته در اصفهان برخي از مدارس به علت آنفلوانزای نوع A تعطيل شدند، اما پس از پيگيري اين خبر از سوي خبرنگاران، معاون بهداشتي دانشگاه علوم پزشكي و رئيس سازمان آموزش و پرورش استان اصفهان تنها با انكار و سكوت پاسخ اين تعطيلي‌ها را دادند.

وضع كنوني بيماري آنفلوانزاي نوع A در میان مردم و در مدارس در حالی که موج دوم شیوع این بیماری آغاز شده است بیش از 80 درصد مردم را به دلیل ترس و ابتلا به این بیماری را به نزد پزشکان برده است. به گفته نایب رییس انجمن پزشکان عمومی کشورموج دوم شیوع آنفولانزای نوع A در کشور آغاز شده است که 6 هفته ادامه خواهد داشت و نبود هماهنگی میان مسئولین موجب نگرانی خانواده ها شده است.

گفتنی است در چند روز گذشته رئيس سازمان آموزش و پرورش اصفهان در حالي تعداد مبتلايان به بيماري آنفلوانزاي نوع A را 30 نفر اعلام كرد كه مسئول مبارزه با بيماري‌هاي غيرواگيردار استان تعداد بيماران شناخته شده به ويروس آنفلوانزاي نوع A را 50 نفر خواند که البته آمار ها در سطح جامعه رقمی فراتر از آمار فعلی را نشان می دهند.

پ.ن ۱ : آنفولانزا گرفتم و حالم خیلی بده ...

پ.ن ۲ : از نظر اولدوز در مورد مطلب قبلی خیلی خوشم اومد.

پ.ن ۳ : نمایشگاه مطبوعات ، پشت سر عکاس فارس بودم که به دوستش می گفت: وقتی گفتم کفش رو پرت کن !!!

پ.ن ۴ : کاشکی غرفه ک و ف رو خراب کرده بودند.

پ.ن ۵ : امروز رضا (مسئول صفحه اجتماعی) مون نبود و من با اینکه داشتم از شدت تب و سردرد دیوونه می شدم صفحشو بستم. وقتی صفحه رو دادم مدیرمسئول، بش گفتم صبر می کنم تا اگه قرار تیترا عوض بشه خودم تغییرشون بدم، بهم گفت پس باید وایسی تا ۱۰ شب، گفتم نمی شه الان نگاه کنید؟ گفت : نه اما قطعا تمام تیترا عوض می شه ... لجم گرفت ... (روزنامه ما نه سردبیر داره نه شورای تیتر )

حرف های یه درصد (1)

zigzag24 — Tue, 20 Oct 2009 07:11:18 GMT

یه درصد دیشب بهم می گفت :

بعضی صحنه ها رو که می بینم یا توی بعضی موقعیت ها که قرار می گیرم از خودم و بودنم بدم میاد و به خودم می گم چه زندگی سگی و مسخره ایه که گاهی انسان توی نعمت به اندازه یه کارتون خواب احساس بدبختی می کنه ...

همین طور است که می فرمایید

zigzag24 — Mon, 19 Oct 2009 19:51:14 GMT

هرکسی را بهر کاری ساختند

قطعا همین طور است که می فرمایید، هرکسی را بهر کاری ساخته اند. ما را برای نوشتن خبرهای دست اول و شهرداری را برای ساخت و ساز و سازمان میراث فرهنگی را برای نگه داری میراث فرهنگی و دادگستری را برای اجرای قانون و تاکسیران را برای رساندن مسافرها!

حرفتان متین است و درست اما قبول کنید که هیچ چیزی در این مملکت بر سر جای خودش نیست. نه روزنامه نگار خبرهای دست اول می نویسد بی کارت قرمز، نه شهرداری ساخت و ساز می کند بی خرابکاری، نه میراث فرهنگی، حفظ آثار می کند بی کارشناسی، نه دادگستری اجرای قانون بی پارتی بازی و نه تاکسیران بی حرف اضافی!

مهم نیست که روزنامه نگار تا سری می جنباند تلفن های تهدید آمیز دارد، یا شهرداری بی مشورت با کارشناسان، پروژه های عمرانی چندین هزار میلیاردی را به انحراف می کشاند و میراث فرهنگی به جای تحقیق کارشناسی از پایه های سی و سه پل، تحقیق 4 صفحه ای را جلوی رویمان می گذارد که در میان چند عکس ضربدر هایی زده شده که "ابتدای پل"، "وسط پل" ، "انتهای پل" ، "محله ضربه دستگاه حفار به پایه های پل " (ببخشید این آخری باید سانسور می شد) و در صفحه آخرش هم چند تا خط که با خودکار بیک کشیده شده و بزرگ نوشته "هیچ ضربه ای به پایه های پل نخورده است".

دادگستری هم که حکم جلب مسئولین مترو قطار شهری را در کشوی میزش می گذارد و لیوان چای اش را هورت می کشد بالا و این راننده تاکسی هم یه بند حرف می زند و اظهار نظر می کند و اعصاب ما را بهم می ریزد ... روزنامه نگاران حسود، شیطون بی تجربه هم که مدام در کار این سازمان ها فضولی می کنند و شایعه پراکنی ...

قطعا همین طور است که می فرمایید، هرکسی را بهر کاری ساخته اند. ما را چه به نوشتن خبرهای دست اول و شهرداری را چه به ساخت و ساز کارشناسی شده و سازمان میراث فرهنگی را چه به نگه داری میراث فرهنگی و دادگستری را چه به اجرای قانون و تاکسیران را چه به رساندن مسافرها!

پ.ن ۱ : حقیقتا مهم نیست که هرکس وظایفش چیست و چگونه باید عمل کند، مهم این است که هیچ کس و هیچ چیز بر سر جای خودش نیست و ما هم قرار نیست هرگز متوجه بشویم که وظیفه مان چیست و چگونه می توانیم بی حاشیه به کارمان بپردازیم، مهم این است که همه سر کار باشند و چرخه های چرخ هایمان بچرخد !

پ.ن ۲ : می شه راجه به فونت مطالب نظر بدین ! البته تاهما رو پیشنهاد نکنید و اینکه بک گراند مطلب اجازه می ده مطالب به درستی دیده بشن یا نه ؟ ( درکل یعنی اینکه واسه خوندن مطالب خدایی نکرده تو زحمت نیفتاده باشین )

پ.ن ۳ : از سه دوست عزیزی که توی مطلب قبل کامنت گذاشته بودن و من حذفش کردم معذرت می خوام و اینکه منو ببخشید که نظراتتونو اینجا فوروارد کردم.

گزارش کامل ایلنا از انحراف تونل مترو اصفهان

zigzag24 — Sun, 18 Oct 2009 10:33:05 GMT

گزارش کامل ایلنا از انحراف تونل مترو اصفهان و حواشی آن:

لکه سیاه بر تن متروی اصفهان

مسئولان شهری اصفهان، پس از تایید انحراف مترو، دلیل انحراف تونل شرقی متروی اصفهان را بدون بررسی‌های کارشناسانه و در نظر گرفت نظارت ضعیف کارفرما و پیمانکار، وجود شخص سومی دانستند که با دسترسی به رمز ورود کامپیوتر نقشه برداری TBM، به صورت عمدی مقدمات این انحراف را رقم زده است. این درحالی است که طبق مستندات خبرنگار ایلنا اعمال هرگونه تغییر در خط پروژه بر روی سیستم راهبری دستگاه حفار نیازمند کلمه عبور، مهارت و زمان لازم است و صرف دسترسی به رمز عبور هرگز نمی‌تواند منجر به دستکاری در خط پروژه شود. تغییر مسیر حرکت دستگاه حفار از مسیر پروژه در صورتی امکان پذیر است که فرد با مهارت بسیار بالا در زمینه نقشه‌کشی مختص تونل‌های مترو پس از دسترسی به پنل ویرایش مجدد خط پروژه، با ویرایش مختصات، هفت مرحله امنیتی پس از آن را طی و در آخرین مرحله رمز عبور را برای ثبت اطلاعات وارد کند. ادعای انحراف عمدی تونل مترو اصفهان در حالی مطرح می‌شود که با وجود چند نگهبان در درگاه‌های ورودی شخص ناشناسی هرگز نمی‌توانسته وارد تونل شود و همچنین مهارت کار با پنل ویرایش مجدد خط مترو این دستگاه را تنها دو شخص در سمت‌های نقشه بردار ارشد پیمانکار و نقشه بردار ارشد دستگاه نظارت مقیم از سوی کارفرما داشته‌اند.

ناظران کارفرما در زمان ایجاد انحراف کجا بودند؟
در صورت صحت ادعای مسئولان شهری اصفهان مبنی بر عمدی بودن انحراف ایجاد شده، مشخص نیست دستگاه نظارت مقیم که از سوی کارفرما یعنی سازمان قطار شهری شهرداری اصفهان با دستمزدهای بسیار بالا استخدام و در تمامی ساعات حفاری در حال مانیتور کردن وضعیت پیشروی دستگاه TBM هستند، چگونه در طول مدتی که دستگاه از مسیر اصلی خارج شده و در مسیر اشتباه در حال حفاری بوده متوجه بروز خطا نشده‌اند و پس از گذشت سه هفته و 40 متر حفاری اشتباه متوجه انحراف شده و دستور توقف صادر کرده‌اند؟
اگرچه مسئولان قطار شهری و شهرداری اصفهان تلاش کردند تا با نشان دادن عمدی بودن انحراف مترو، سرپوشی بر روی نظارت ضعیف خود قرار دهند اما طبق نظرات کارشناسان شرکت VMT آلمان که نقشه‌برداری این پروژه را بر عهده دارد، این انحراف تنها به دلیل عدم رعایت قوانین و استانداردهای لازم در نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای دستگاه TBM بوده است. در نامه شرکت VMT استفاده نادرست یا بیش از حد مجاز از برخی ابزارها مانند دوربین و لیزر دستگاه که در دقت عملیات حفاری نقش مهمی دارند، عوامل موثر در ایجاد این انحراف دانسته شده است. بدون تردید سهل انگاری‌ها، نظارت ضعیف، استفاده از افراد ناکارآمد و بی‌توجهی به نکات فنی در صدر دلایل انحراف مترو قرار دارد.

گزارش کامل در خبرگزاری ایلنا

نقد روز : برنامه تلویزیونی زنده رود

zigzag24 — Fri, 16 Oct 2009 20:15:18 GMT

مطبوعات اصفهان، رکن n ام دموکراسی

رکن چهارم که نه، مطبوعات در اصفهان رکن صدم دموکراسی هم نیست، این جمله را سردبیر روزنامه مان گفت و من دیدم چقدر به واقعیت نزدیک است، وقتی که در برنامه زنده و پربیننده "زنده رود" از برنامه های شبکه محلی صدا و سیمای استان اصفهان، مجری سرشناس برنامه، روزنامه های محلی اصفهان را به تمسخر گرفت و با نشان دادن یک کاریکاتور، به سادگی به مطبوعات اصفهان توهین کرد.

الان که دارم این یادداشت را می نویسم، هنوز نتوانسته ام قبول کنم که صدا و سیمای اصفهان چگونه به مجری برنامه خود اجازه می دهد تا، یکی از پربیننده ترین برنامه های شبکه محلی اصفهان را تریبون شخصی خود کرده و نه تنها مواضع شخصی خود را در باره شخصیت های سینمایی و یا تیم های ورزشی اعلام کند بلکه با توهین به مطبوعات محلی اصفهان، کاریکاتوری را نمایش دهد، در حالی که " سبزی فروش محله از روزنامه به عنوان وسیله ای برای بسته بندی سبزی ها استفاده می کند و می گوید: ۱۰ کیلو از این روزنامه ها را کیلویی ۲۵۰ تومن می خریم ... ".

در اینجا به این موضوع نخواهم پرداخت که چرا آقای رشید پور به عنوان یکی از مجریان حرفه ای ایران که با دستمزد بسیار بالا در برنامه پرمخاطب زنده رود، تسویه حساب شخصی می کند و یا آنکه مطبوعات محلی ما ضعف محتوایی و ... دارند بلکه خطابم به دو مجموعه صدا و سیمای استان اصفهان و همچنین اداره کل ارشاد اسلامی است.

در رابطه با صدا و سیمای اصفهان که از فقر مجری حرفه ای رنج می برد، باید گفت که صدا و سیمای محلی اصفهان در 20 سال گذشته نتوانسته مجریان حرفه ای برای خود آموزش داده و یا تعداد اندک این مجریان خوب را برای خود حفظ کند. صدا و سیمای اصفهان که تنها به خرید فیلم های سینمایی و یا سریال های بسیار قدیمی شبکه های سراسری مشغول بوده هرگز به این فکر نکرده است که می تواند با گزینش های صحیح و نه خانوادگی و آموزش مداوم مجریان و عوامل تهیه کننده برنامه هایش کیفیت برنامه های این شبکه محلی را بالا برده و به خودکفایی در این زمینه برسد بصورتی که نیاز نباشد مجریان تهرانی با منت زیاد و دستمزدهای بسیار بالا برای تهیه برنامه به اصفهان بیایند و از شروط اصلی فعالیت هایشان هم آزادی عمل به صورت تام باشد.

از سوی دیگر نیز گرچه می دانیم که تنها خیالی بیش نیست اما از اداره کل ارشاد اسلامی اصفهان که متولی رسانه های جمعی اصفهان به شمار می رود، انتظار داریم تا نسبت به این توهین واکنش نشان داده و به اهالی دلسرد مطبوعات نشان دهد که اجازه توهین به مطبوعات محلی را به هیچ ارگانی نخواهد داد.

بیایید بصورت خوش خیالانه تصور می کنیم که در 100 سال آینده، مطبوعات اصفهان، رکن چهارم دموکراسی قرار میگیرد و صدا و سیمای محلی اصفهان هم تعدادی مجری حرفه ای اصفهانی دارد و اداره کل ارشاد هم حامی پروپاقرص مطبوعات محلی است و دیگر نه اداره کل ارشاد اسلامی و نه صدا و سیمای اصفهان به مجریان تام الختیار تهرانی اجازه نخواهند داد هرگونه توهینی را نسبت به دانش و فرهنگ و شعور مخاطبان مطبوعات اصفهان روا دارند.

مرگ تدریجی انقلاب

zigzag24 — Tue, 13 Oct 2009 03:41:18 GMT

مرگ تدریجی انقلاب

نسلی که ارزش های خود را می بلعد

ورنيو، ميانه رو معروف فرانسوي معتقد است "انقلاب همچون کرونوس=Cronos فرزندان خويش را مي بلعد." کرونوس در اساطير يونان باستان، خداي زمان و پدر ژوپيتر است. در حقيقت اين زمان است که ساخته هاي خود را مطرود، متروک و نابود مي کند. انقلاب هم به منزله "گذر فشرده زمان" مستثني از اين قاعده نيست.
با تحلیل روند ایجاد، انجام و ادامه انقلاب در تمامی کشورهای دنیا که انقلاب در آنها صورت گرفته است مشاهده می شود که چند دهه پس از ایجاد انقلاب در هر نقطه ای از جهان؛ نسل انقلاب، ارزش های انقلابی خود را نقد و نفی می کند زیرا دوره های پس از انقلاب، نحوه نگرش پدران انقلاب به عنوان برگزيدگان اندک شمار و توده هاي مردمشان، رابطه خدايگان به معناي کامل در مقابل برده به معناي کامل می شود، که نوع خاصي از ديکتاتوري را پدید می آورد.
از آن جهت که تثبيت چنين تفکري منجر به تشکيل نوعی عادت اجتماعي در رهبران و شايد توده ها می شود، فرمانروايان به منزله شبان و متوليان مردم براي خود حق تصميم گيري ويژه قايل شده ومخالفان وحتی منتقدان عامل ضد انقلاب و جاسوس خارجي و دشمن مردم نام مي گيرند. در چنین زمانی است که حکومت تلاش می کند با از بین بردن رهبران انقلاب به مردم جامعه خود این باور را بدهد که نسل انقلاب بیش از آنکه تحت تاثیر عقاید خود انقلاب کرده باشید به دلیل هیجانات روحی خود در جوانی دست به اقداماتی زده اند که در حال حاضر باعث شده تا کشور و حکومت تاوان سنگین آن بی کفایتی ها و سوءمدیریت ها بپردازد.
در این میان تنها یک نکته برای همیشه ثابت می ماند و ان وجود و حضور نظامی است که با انقلاب بر روی کار آمده و خود نیز منجر به نفی ارزش های انقلاب برای تداوم بقای خود می شود زیرا وجود روح انقلابی در نسل جدید می تواند برای نظام و حکومت کنونی نیز خطرساز باشد.

پستی برای کمی تفریح

zigzag24 — Mon, 12 Oct 2009 03:19:18 GMT

طلب بخشش به سبک بچه زرنگ ها

کودکی به مامانش گفت، من واسه تولدم دوچرخه می خوام. بابی پسر خیلی شری بود. همیشه اذیت می کرد. مامانش بهش گفت آیا حقته که این دوچرخه رو برات بگیریم واسه تولدت؟
بابی گفت، آره. مامانش بهش گفت، برو تو اتاق خودت و یه نامه برای خدا بنویس و ازش بخواه به خاطر کارای خوبی که انجام دادی بهت یه دوچرخه بده.

نامه شماره یک
سلام خدای عزیز
اسم من بابی هست. من یک پسر خیلی خوبی بودم و حالا ازت می خوام که یه دوچرخه بهم بدی.
دوستار تو
بابی

بابی کمی فکر کرد و دید که این نامه چون دروغه کارساز نیست و دوچرخه ای گیرش نمی یاد. برا همین نامه رو پاره کرد.

نامه شماره دو
سلام خدا
اسم من بابیه و من همیشه سعی کردم که پسر خوبی باشم. لطفاً واسه تولدم یه دوچرخه بهم بده.
بابی

اما بابی یه کمی فکر کرد و دید که این نامه هم جواب نمی ده واسه همین پارش کرد.

نامه شماره سه
سلام خدا
اسم من بابی هست... درسته که من بچه خوبی نبودم ولی اگه واسه تولدم یه دوچرخه بهم بدی قول می دم که بچه خوبی باشم.
بابی

بابی کمی فکر کرد و با خودش گفت که شاید این نامه هم جواب نده. واسه همین پارش کرد. تو فکر فرو رفت. رفت به مامانش گفت که می خوام برم کلیسا. مامانش دید که کلکش کار ساز بوده، بهش گفت خوب برو ولی قبل از شام خونه باش.
بابی رفت کلیسا. یکمی نشست وقتی دید هیچ کسی اونجا نیست، پرید و مجسمه مادر مقدس رو کش رفت ( دزديد ) و از کلیسا فرار کرد.
بعدش مستقیم رفت تو اتاقش و نامه جدیدش رو نوشت.

نامه شماره چهار
سلام خدا
مامانت پیش منه. اگه می خواییش واسه تولدم یه دوچرخه بهم بده.
بابی